...a nawet i o metr dalej.
Kim są dwie postacie, czarne postacie stojące przy tajemniczym Jeziorze w którym mieszka potwór? Stojące przy drodze prowadzącej do S'warzendza, gdzie mieszkają gnomy, kryjące się pod Słońcem niewidoczne dla oka? Czy to Cienie? Czy to Duchy? Czy są to Ci Bezimienni, o których pisano w księgach?
 |
| Kim Oni są ? |
Nie, to oni! To księżniczka Anna i książę Adam. Dwoje nieustraszonych, dzielnych bohaterów dzisiejszej opowieści, którzy to zostawili ciepły dom, rodzinę i bezpieczne schronienie by wyruszyć w Nieznane.
 |
| To Anna i Adam. Nasza księżniczka i nasz książę. |
Przypatrzmy się im bliżej, bo może widzimy ich po raz ostatni...
Księżniczka Anna ubrana w długą czerwoną suknię, białe pantofle. Jej złociste włosy błyszczą w Słońcu. Na dłoni nosi bransoletę z diamentów. Po lewej stronie książę Adam. Na głowie srebrna korona, jego królewski strój mieni się tysiącem kolorów. Jego rękę opasa bransoleta z Kości Smoka, przy boku długi miecz. Na plecach mają torby, w których to noszą chleb i wodę. Wyruszają w podróż...
 |
| Królewska para. W tle droga w Nieznane. |
W pewnym momencie z Tajemniczego Jeziora, wyskoczył zły potwór próbując zaatakować naszych dzielnych znajomych. Potwór był potworny. Wielkie mokre ciało, skrzydła, z paszczy zionął ogniem. Długi, ostry ogon, sześć łap, ogromne pazury. Widząc przechadzający się posiłek, czyli Anię i Adama, postanowił zapolować na nich. Wyskoczył z wody. Wzbił się w powietrze, jego wielkie skrzydła zasłoniły Słońce.Gdy już przestał się wznosić, gdy woda z jego obślizłego ciała opadła w dół, rzucił się na nich. Ania przelękła się, Jej oczy skrywały strach. Za to dzielny Adam nie zląkł się. Jego dzielne, waleczne serce wiedziało iż musi ochronić Anię. Dosięgnął miecza, i rzucił się na bestię. Wskoczył mu na szyję, złapał za rogi, i mocno ścisnął. Wściekła bestia zaczęła się rzucać. Adam wykorzystał okazję i odciął jej łeb. Bestia zesztywniała z impetem spadła na ziemię wbijając się w nią.
 |
| Królewska para stojąca przy wbitym w ziemię potworze. |
Oczy Ani rozjaśniały. Na Jej twarzy pojawił się uśmiech, wiedziała, iż jest już bezpieczna. Potwór został pokonany. Spojrzała na swego księcia, i już prawie rzuciła mu się na szyję.
- Stop! - powiedział Adam - przed nami długa droga, musimy oszczędzać siły.
Tak też poszli dalej. Wędrowali wśród lasów, wzdłuż jezior i rzek. Ania zrzuciła swą czerwoną suknię, stała się Błękitną Panią Czarów.
W końcu doszli do Portu, z którego to mieli udać się w dalszą podróż. Bajeczny statek, miał zabrać ich do krainy Tymbarku. Tymbark, szlachetna roślina z którego robi się mówiące napoje, które to krótkimi słowami opisują przyszłość. Mieli tam popłynąć by poznać Przeznaczenie.
 |
| Port. Anna i Adam żegnają Stary Świat. |
Niestety statek nie przypłynął. Zmęczeni czekaniem usiedli.
 |
| Siedzą. |
Adam wzburzony. Zły na Staroświatowe Linie Morskie, siedział sam i dłubał w nosie. Anna zauważyła jego gniew. Użyła Mocy. Uderzyła dłonią w Port, zaiskrzyło, zajaśniało, pod nimi powstała polana. Deski portu zamieniły się w trawę, rzeka zniknęła, zmienił się horyzont. Twarz księcia Adama rozpromieniała. Byli w krainie Tymbarka.
 |
| Szczęśliwi w krainie Tymbarka. |
Pili Tymbarki, czytali Przyszłość. Moc Ani jednak pozwalała na więcej. Jej magiczne zmysły otworzyły wrota do świata obrazu. Teraz nie tylko czytali, także widzieli Przyszłość. Ania zauważyła Postać. Postać była daleko, była niewyraźna. Zbliżała się...
 |
| Tajemnicza Postać. |
 |
| Zbliża się... |
 |
| ...jest coraz bliżej... |
 |
| ...z kimś nam się kojarzy. |
Tak, to była Ania. Schodziła z Góry. Po co tam była? Czego tam szukała, czy znalazła To? Trzeba by otworzyć kolejnego Tymbarka.
 |
| Księżniczka Ania. |
"Będziecie siedzieć" - tak głosił napis pod zakrętką.
- O co chodzi? - spytał Adam - jak mamy siedzieć skoro chodzimy.
- Nie rozumiem. - odpowiedziała Ania.
Lecz nagle ujrzała Obraz. Tak, to byli Oni. Siedzieli.
 |
| Siedzą na ławce. |
Wszystko stało się jasne. Księżniczka Ania stała się królową, książę Adam królem. Dzień w którym przejmą władzę nad Światem zbliżał się. Kiedy to miało nastąpić, tego już Tymbark nie powiedział. Ania ujrzała jeszcze jeden, ostatni Obraz:
 |
| Król Adam i królowa Anna. |
To byli oni, na królewskich tronach...
