Mowa o moście Biskupa Jordana, lub inaczej - moście Śródeckim. Most położony jest między mostem Mieszka I a mostem kolejowy linii Poznań - Warszawa. W ramach dzielnicy Nowe Miasto łączy prawobrzeżną Śródkę z Ostrowem Tumskim.
Historia
Przeprawa w tym miejscu istniała od średniowiecza. Znany jest opis drewnianego mostu z połowy XIX wieku: była to wsparta na pięciu filarach konstrukcja o długości 46 metrów. W momencie ustanowienia Twierdzy Poznań stał się on wąskim gardłem w systemie komunikacji. Był to jedyny cywilny wjazd do miasta od wschodu, w którym łączyły się szlaki komunikacyjne wiodące do bram Warszawskiej i Bydgoskiej. Jedynie podczas wysokich stanów wody, gdy most groził zawaleniem, oraz w następujących po nich remontach, władze wojskowe niechętnie udostępniały przejazd po Jazie Katedralnym. Była to jednak przeprawa płatna, na którą wpuszczano jedynie wozy o masie do 4 ton.
W końcu lat 80. XIX wieku władze miasta rozpisały konkurs, w wyniku którego powstał projekt żelaznego, dwuprzęsłowego mostu o długości 70 metrów, pełniącego jednocześnie rolę jazu, który mógł być podnoszony i opuszczany za pomocą hydraulicznych siłowników. Ze względu na brak odpowiednich środków finansowych projektu nigdy nie zrealizowano.
W 1905 roku oddany został do użytku nowy, stalowy most o konstrukcji kratownicowej zaprojektowany w gdańskiej pracowni Alexa Feya. Miał on jednak wady konstrukcyjne, z powodu których zastąpiono go już w 1913 roku 65-metrowym mostem zaprojektowanym przez Schlüssberga, wzniesionym pod kierownictwem H. Schultza. Konstrukcja ta dotrwała do września 1939 roku, gdy wysadziły ją wycofujące się oddziały Wojska Polskiego. Wcześniej, w latach 1919–1921, rozebrano Jaz Katedralny.
Prowizoryczna, drewniana przeprawa, wzniesiona po II wojnie światowej, istniała do 1969 roku, gdyż jej funkcję przejął most Mieszka I.
Obecnie wzniesiona konstrukcja jest przeznaczona dla ruchu pieszego, wpisując się w plany rewitalizacji Śródki i wytyczenia Traktu Królewsko-Cesarskiego. Od stycznia 2008 oprócz drogi dla pieszych przez most przebiega również droga rowerowa, oznakowana dzięki interwencji m.in. Sekcji Rowerzystów Miejskich.
W końcu lat 80. XIX wieku władze miasta rozpisały konkurs, w wyniku którego powstał projekt żelaznego, dwuprzęsłowego mostu o długości 70 metrów, pełniącego jednocześnie rolę jazu, który mógł być podnoszony i opuszczany za pomocą hydraulicznych siłowników. Ze względu na brak odpowiednich środków finansowych projektu nigdy nie zrealizowano.
W 1905 roku oddany został do użytku nowy, stalowy most o konstrukcji kratownicowej zaprojektowany w gdańskiej pracowni Alexa Feya. Miał on jednak wady konstrukcyjne, z powodu których zastąpiono go już w 1913 roku 65-metrowym mostem zaprojektowanym przez Schlüssberga, wzniesionym pod kierownictwem H. Schultza. Konstrukcja ta dotrwała do września 1939 roku, gdy wysadziły ją wycofujące się oddziały Wojska Polskiego. Wcześniej, w latach 1919–1921, rozebrano Jaz Katedralny.
Prowizoryczna, drewniana przeprawa, wzniesiona po II wojnie światowej, istniała do 1969 roku, gdyż jej funkcję przejął most Mieszka I.
Obecnie wzniesiona konstrukcja jest przeznaczona dla ruchu pieszego, wpisując się w plany rewitalizacji Śródki i wytyczenia Traktu Królewsko-Cesarskiego. Od stycznia 2008 oprócz drogi dla pieszych przez most przebiega również droga rowerowa, oznakowana dzięki interwencji m.in. Sekcji Rowerzystów Miejskich.
W budowie mostu wykorzystano element konstrukcji (stalowe przęsło) dawnego mostu św. Rocha. Przeprawa została oficjalnie otwarta 7 grudnia 2007 o godzinie 18:00.
Most istniejący w przeszłości zwyczajowo nazywano Cybińskim lub Śródeckim. Nowy most otrzymał imię biskupa Jordana — pierwszego biskupa diecezji poznańskiej i Polski.
Źródło: Wikipedia
O jaaa... Dałeś to krzywe...
OdpowiedzUsuńeee... nie znasz się...
OdpowiedzUsuń