O sobotniej wyprawie na poznańskie szachty dowiedziałem się z serwisu mmpoznań. Z początku trudno było mi znaleźć miejsce spotkania, ale po czasie udało się. Niedługo zebrało się coraz więcej osób, jednak nie było tłumów (i dobrze) - pewnie z powodu upałów. Podczas wyprawy poznałem :
- historię oraz problemy osiedla Świerczewo
- historyjki na temat glinianek
- opowieści o starej cegielni
- zatrważające historię o zielonych duchach
- zalety filtru polaryzacyjnego
Glinianka – wyrobisko górnicze po odkrywkowej eksploatacji gliny, często zalane wodą.Skoro to już wiemy, coś na temat poznańskich szachtów:
W hydrobiologii zbiornik wodny pochodzenia antropogenicznego (powstały po eksploatacji gliny), ekologicznie zbliżony do jeziora i stawu. Ze względu na eutrofizację i zanieczyszczenia naturalnych zbiorników jeziornych, glinianki (obok innych zbiorników powyrobiskowych) mogą stanowić ważne siedlisko zastępcze dla hydrobiontów.
Szachty - potoczna, zbiorcza nazwa używana przez mieszkańców Poznania na zespół glinianek, zlokalizowanych w południowej części miasta, w danych osadach związanych z cegielniami - Rudniczem i Świerczewie.Ogólnie wyprawa pomimo upału i brudnych nóg, była bardzo ciekawa. Kolejna już 14 sierpnia - na plaży w Owińskach.
Historia. Obie jednostki topograficzne są dzielnicami z bardzo silnymi tradycjami cegielnianymi. Znajduje się tu np. kompleks domów wielorodzinnych dla pracowników cegielni z początku XX w. przy ul. Rudnicze. Na terenie tej części miasta istniała grupa kilkunastu cegielni, powiązanych między sobą i między gliniankami siecią kolei cegielnianych, a także bocznicami normalnotorowymi z obecną linią E20. Pozostałością po tym okresie są liczne stawy - dawne glinianki, które stanowią o lokalnym klimacie kulturowym. Najważniejsze z nich to, od zachodu: Stara Baba, Staw Baczkowski, Staw Kachlarski, Karpętaj i Głęboki Dół. Stawy te ciągną się dalej na wschód, już na terenie Górczyna i Świerczewa – np. Staw Rozlany. Łącznie powstało około 40 akwenów o zróżnicowanej powierzchni - od 0,2 do 12 ha. W latach 70. XX w. uznano te tereny za jedne z najcenniejszych przyrodniczo na terenie Poznania i objęto ochroną w ramach użytków ekologicznych.
Geneza powstania cegielni. Wszystkie cegielnie powstały w czasie wielkiego boomu budowlanego, jaki miał miejsce w Poznaniu na przełomie XIX i XX w., a związany był ze zlikwidowaniem niektórych obwarowań Twierdzy Poznań. Potem produkowały materiały budowlane na potrzeby miasta do lat 90. XX w., kiedy to zlikwidowano ostatnie z zakładów.
Geneza nazwy. Nazwa Szachty wywodzi się prawdopodobnie z języka niemieckiego, gdzie słowo Schacht oznacza sztolnię, a schachten - wykopać.
Nazwy ulic. Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie Rudniczego mają toponimię związaną z cegielniami - np. Ceglana, Gliniana, Wykopy.
Przyroda. W latach 1974-1975 przeprowadzono w zbiornikach badania hydrobiologiczne. Już wtedy wykazały one znaczną (nadmierną) eutrofizację tutejszych wód. Żyło tu 474 gatunki glonów - głównie okrzemki, zielenice i sinice.
Na terenie Szacht występuje bogata fauna, w tym takie ryby jak: węgorz europejski, karp, leszcz, krąp, lin, karaś pospolity, płoć, wzdręga i okoń. Oprócz ryb, w okolicach zbiorników spotykane są: karczownik, gronostaj, wodnik zwyczajny, mewa śmieszka, perkoz dwuczuby, czernica, remiz, traszka zwyczajna, czy ślimaki: zagrzebka pospolita, zatoczek lśniący, błotniarka jajowata i zatoczek białawy.
Oto część ekipy fotografów - i zwykłych ludzi ciekawych świata.
Tutaj ludzie ciekawi "wielkiej ryby".
Młoda wierzba - jeszcze nie płacząca - ciesząca się z życia ;)
Widzimy jakże czystą wodę - na zdjęciu droga mleczna.
Teraz rozpoczniemy serię zdjęć glinianek.
Zdjęcie pierwsze.
Zdjęcie drugie.
Zdjęcie trzecie.Relacja filmowa z portalu mmpoznań.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.